มื้อกลางวัน

ร้านกาแฟที่ดีในนิยามอาจจะไม่ใช่สิ่งที่หัวใจของเรากำลังค้นหา เราอาจจะแค่มาหาคนที่รู้จัก หรือพอใจกับการนั่งทำงานสักสามสี่ชั่วโมงคนเดียวเงียบๆ หรือนั่งคิดงานแล้วมองวิถีชีวิตของผู้คนและรถยนต์สัญจรผ่านไปมา หรือจะลิ้มรสกาแฟหลากสัญชาติด้วยกรรมวิธีของชาวศิวิไลซ์แห่งโลกที่สาม ไม่เห็นต้องปฏิเสธเลยว่าถ้าร้านที่ให้ความสุขอย่างใดอย่างหนึ่งจนเรารู้สึกพอใจ การตีความว่านั่นคือร้านที่น่าไปก็เพียงพอแล้วต่อการเป็นเหตุผลข้อนั้น หลายต่อหลายครั้งในรอบเดือนสำหรับการมาเยือกโดเมสติก เป็นสิ่งที่ยืนยันได้ดีว่าที่นี่ไม่ใช่การเป็นเพียงร้านกาแฟธรรมดา หากแต่ยังเป็นร้านที่ควรมาเยือนเมื่อมาจังหวัดพิษณุโลกด้วยเหตุผลหลายประการ ไม่ว่าจะเป็นบรรยากาศ มิตรภาพ ความมีชีวิตชีวา โดยรวมแล้วร้านนี้มีทางเลือกที่มากกว่าการสั่งกาแฟเพียงอย่างเดียวแล้วจากไปโดยมีระยะห่างระหว่างลูกค้าและร้านกาแฟกั้นกลางเอาไว้ ภาพรวมของร้าน ทำเลที่ตั้ง โดเมสติกคอฟฟี่แอนด์มอร์ (Domestic Coffee and More) เป็นร้านกาแฟแนวอินดัสเทียลที่ค่อนข้างชัดเจน ร้านตั้งอยู่บนถนนบรมไตรโลกนารถเส้นระหว่างซอย 33 และ 31 (อยู่ด้านตรงกันข้าม) จุดสังเกตอยู่ติดกับเพลิตอพาร์ตเมนท์แถวชลดาเภสัช เป็นร้านที่อยู่ในย่านของการสัญจรไปมาหนาแน่นและไม่มีที่จอด ผู้มาเยือนจึงจำเป็นต้องจอดรถไว้ด้านข้างของถนนซึ่งอาจสร้างความไม่สะดวกสบายอยู่บ้าง บรรยากาศภายในร้าน การตกแต่งร้านแบบอินดัสเทรียลที่ถูกตีความแบบโดเมสติกนั้นคือการเป็นร้านที่นำเอาอุปกรณ์หรือสิ่งของที่แสดงถึงความเป็นโรงงานอุตสาหกรรมจริงๆมาประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์ใช้สอยได้อย่างตรงไปตรงมาโดยที่ไม่มีความรู้สึกของการเป็นลอฟท์ประดิษฐ์หรือความโมเดิร์นเหมือนอย่างที่สามารถพบได้ตามร้านคาเฟ่ทั่วไปในพิษณุโลกอยู่เลย เหล็กที่ขึ้นสนิมหรือผนังที่เกิดจากการก่ออิฐไม่มีฉาบปูน โต๊ะเก้าอี้ที่เป็นเหล็กแข็งจริงๆในร้าน หรือโคมไฟเอดิสันบ้างก็ถูกครอบด้วยโถเหล็กขนาดใหญ่รั้งด้วยสายโซ่ยักษ์ที่เคาน์เตอร์บาร์ ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของโดเมสติกคือช่วงเช้าหรือบ่ายที่แสงแดดจากดวงอาทิตย์อ่อนตัวลง ยิ่งถ้าเป็นในฤดูหนาว แสงที่ลอดผ่านกระจกทำให้เกิดมุมที่สว่างและนุ่มนวลต่อการเก็บภาพสำหรับผู้มาเยือนเป็นอย่างยิ่ง ด้วยองค์ประกอบของเฟอร์นิเจอร์ข้าวของภายในร้านทำหน้าที่ไม่ต่างจากสตูดิโอถ่ายภาพ อีกทั้งไม้และเหล็กก็ทำให้เกิดความอบอุ่นเมื่อต้องอยู่ร่วมด้วยเป็นเวลานานๆ อาหารและงานบริการ ขนมหวานและเครื่องดื่ม ขนมหรือเบเกอรีของโดเมสติกเป็นแบบโฮมเมดตามช่วงเวลาเสียส่วนมาก ตรงนี้ร้านไม่ได้มีพร้อมไว้สำหรับลูกค้าของร้านได้ตลอด ทำให้เกิดความไม่แน่นอนว่าจะได้สั่งมารับประทานในทุกครั้งเมื่อมาเยือน แต่ข้อดีของการเป็นสินค้าที่มีอยู่อย่างจำกัดและทำเป็นจำนวนไม่มากก็คุ้มค่าแก่การรอคอย ไม่ว่าจะเป็นช็อกโกแลตบราวนี่ที่รูปร่างคล้ายคุ้กกี้กลิ่นหอมเข้มเตะจมูกให้สัมผัสที่เต็มปากเต็มคำ หรือครัวซองต์เนยสดสุดนุ่มอร่อยและออกจากเตาใหม่ๆทุกวันและโดนัทที่ชิ้นไม่ใหญ่นักแต่ก็อร่อยจนบางครั้งก็สั่งไม่ทันเพราะของหมดไปเสียก่อน นอกจากนี้ยังมีอัฟโฟกาโตที่เป็นกาแฟช็อตราดลงบนไอศกรีมวานิลลาสำหรับคนที่เบื่อกับการดื่มกาแฟเป็นเครื่องดื่มเพียงอย่างเดียว หรือพานนาคอตตาชาเขียวที่นุ่มนวลเป็นเนื้อเดียวกันจนต้องเก็บเป็นเมนูที่สั่งอีกครั้งสำหรับการมาในครั้งหน้า บางวันลูกค้าอาจจะได้ลิ้มลองสิ่งที่แปลกไปจากวัน เช่นข้าวต้มมัด หรือเค้กกล้วยหอม ทั้งหมดนั้นรสชาติก็ได้รสชาติมาตรฐานสามารถสั่งจากตู้หน้าเคาน์เตอร์บาร์มาทานคู่กับเครื่องดื่มได้อย่างไม่ขัดเขิน ปกติแล้วแทนที่มาร้านกาแฟเมนูควรถูกแนะนำควรจะเป็นกาแฟในระดับซิกเนเจอร์ หรือเบลนด์แบบไมโครล็อต (กาแฟระดับพิเศษผลิตและคั่วได้ไม่มากในช่วงฤดูกาล) แต่สำหรับเครื่องดื่มแนะนำเมื่อมาโดเมสติกคือชามะนาวที่เป็นเครื่องดื่มเอกลักษณ์ เพราะจนกระทั่งน้ำแข็งละลายจนหมดก็ยังลิ้มรสความหอมของชาและความเปรี้ยวของมะนาวได้จนหยดสุดท้ายของแก้ว สิ่งที่โดเมสติกไม่อ่อนข้อให้กับเมนูเครื่องดื่มคือความเป็นเอกลักษณ์ของวัตถุดิบ ยกตัวอย่าง เช่น เครื่องดื่มชาเขียวซึ่งไม่ว่าจะชงร้อนหรือชงเย็น จะใส่นมหรือไม่ใส่นมก็ไม่หวานมาก ทำให้กลิ่นของชาที่ได้รับค่อนข้างเต็มในความรู้สึกที่ได้เมื่อดื่ม เมนูที่ชื่อ “คิดถึงฉันไหมเวลาทีเธอ” คือเมนูที่น่าจะมีคนสั่งไม่มาก เพราะถ้าเห็นแค่ชื่อจะไม่รู้เลยว่าเป็นเครื่องดื่มอะไร มันคือชาเย็นที่ใส่กาแฟเข้าไปจนได้กลิ่นที่ผสมผสานกันเกิดความแปลกใหม่ในการดื่มเครื่องดื่มลักษณะนี้ เป็นเมนูที่น่าสนใจถ้าหากจะสั่งอะไรที่ต่างออกไปจากที่เคยดื่ม ความซีเรียสของการดื่มกาแฟที่โดเมสติกมีให้นั้นนับว่าพอประมาณ นั่นคือมีโหลกาแฟแยกสำหรับการชงร้อนเย็น (คั่วในระดับที่ต่างกัน) และบาริสต้าเองก็สามารถทำช็อตกาแฟได้ตามที่คาดหวัง อาจจะไม่ถึงกับจุดที่เป็นช็อตในระดับสมบูรณ์แบบเทียบเท่าร้านกาแฟที่เป็นเอกอุในแบบโลกที่สามมากนัก ถ้าการมาเยือนร้านโดเมสติกไม่ใช่เพราะการมาพบหรืออยากจะมาถ่ายรูปคู่กับหุ้นส่วนกับร้านอย่างคุณกบแห่งวงแท็กซี่ก็จะแทบจะไม่รู้สึกถึงการพบปะคนดังอะไรแบบนั้นเลย อาจจะด้วยเพราะความเป็นกันเองไม่ถือเนื้อถือตัวของพี่เขาหรือพนักงานคนอื่นๆในร้านที่ดูแลได้อย่างทั่วถึง นับว่าความต่อเนื่องของการบริการที่ได้รับตั้งแต่เข้าไปจนกระทั่งออกจากร้าน เป็นความรู้สึกแบบมาร้านเพื่อนกันเสียมากกว่า มีอยู่หนึ่งครั้งที่สั่งเครื่องดื่มริสเตรทโต้ไปคุณกบก็ทำเครื่องดื่มนี้ออกมาได้ในระดับที่ดีเลยทีเดียว ———- ข้อสรุป สิ่งที่ประทับใจเกี่ยวกับร้าน การตกแต่งของร้านโดเมสติกนับว่าไม่มีสิ่งแปลกปลอมที่ทำให้หลุดคอนเซ็ปต์ของการเป็นอินดัสเทรียลเลยแทบทั้งร้าน ผู้มาเยือนจะรู้สึกได้ถึงสิ่งที่โดเมสติกเป็นตั้งแต่เห็นร้านจากริมถนน เหมือนกับโรงเหล็กที่ภายในเสิร์ฟขนมและเครื่องดื่ม อีกทั้งความเป็นกันเองของบริกรไม่ว่าจะเป็นบริกรที่แม้เพิ่งจะมาเห็นกันเพียงครั้งแรกก็ให้ความสนิทได้ราวกับมาหลายครั้ง สิ่งนี้เป็นเสน่ห์อีกของของทางร้านนอกไปจากความกระตือรือร้นที่พบได้ทั่วไปที่ทำให้มีลูกค้าเดิมๆแวะเวียนมาร้าน ไม่นับรวมลูกค้าหรือนักท่องเที่ยวจากต่างจังหวัดที่รู้ว่าร้านนี้มีหุ้นส่วนเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียง ข้อเสนอะแนะสำหรับผู้ที่ต้องการมาร้าน – ที่นั่งหรือโต๊ะบางตัวแตกต่างไปตามตำแหน่ง ทำให้บางครั้งไปเมื่อคนเต็มร้านก็จะไม่ค่อยมีที่นั่งดีๆเหลือให้นั่งเลย หรือบางทีลูกค้าที่มาร้านมักจะเดินมาถ่ายรูปมุมนั้นมุมนี้อยู่บ่อยๆทำให้ขาดความเป็นส่วนตัวอยู่บ้าง ผู้ที่ซีเรียสกับเรื่องเหล่านี้ควรทำใจไว้เนิ่นๆว่าถ้าต้องการความเป็นส่วนตัวควรมาเช้าๆ หรือมาในช่วงที่คนน้อยๆ แล้วไปนั่งในมุมหลบซึ่งอยู่อีกห้องของทางร้าน – จุดที่เหมาะสมสำหรับการถ่ายภาพแล้วสวยอย่างแน่นอนคือที่นั่งทุกจุดที่ติดกับกระจก เนื่องจากกระจกเป็นเสมือนแผ่นกรองแสงขนาดใหญ่ทั่งทั้งร้าน การนั่งชิดในมากเกินไปแสงน้อยมากจนไม่สามารถได้ภาพที่ดีเท่าไรนัก – จุดของโต๊ะนั่งใกล้ชั้นของฝากหรือจุดกดน้ำดื่มซึ่งเป็นส่วนบริการฟรีเป็นจุดตกของความเย็นที่พุ่งออกมาจากเครื่องปรับอากาศหลักทางร้าน ถ้าคิดว่าจะนั่งตรงนั้นได้นานๆต้องระวังตัวเนื่องจากอากาศเย็นกว่าจุดอื่นค่อนข้างมาก หรือกาแฟร้อนที่สั่งจะกลายเป็นกาแฟเย็นได้ง่ายๆถ้าดื่มไม่หมดในเวลาอันสั้น

  • 4
  • 0
20/08/12

Other Reviews